پادکست روزانه پیپوایز | تحلیل فاندامنتال بازارهای مالی
چهارشنبه ۱۶ آوریل ۲۰۲۵ | ۲۷ فروردین ۱۴۰۴
این پادکست با صدای استاد علی شریفزاده برای بروکر پیپوایز تهیه شده است.
در ۲۴ ساعت گذشته، چند داده و تحول مهم در بازارهای جهانی منتشر شد که هر کدام پیامهای قابلتوجهی برای مسیر اقتصاد و داراییها دارند.
ابتدا از کانادا شروع میکنیم. گزارش تورم مصرفکننده (CPI) برای ماه مارس ۲۰۲۵ نشان داد که نرخ تورم سالانه به ۲.۳ درصد کاهش یافته؛ عددی که نسبت به ۲.۶ درصد در فوریه افت محسوسی دارد. این کاهش عمدتاً ناشی از افت قیمت بنزین و هزینههای سفر بوده است. تورم هستهای (Core CPI) نیز کاهش داشته، هرچند با شدت کمتر، که نشان میدهد هنوز نمیتوان گفت تورم بهطور کامل مهار شده، اما مسیر آن کنترلشده و نزولی است.
با توجه به اینکه بانک مرکزی کانادا در ماههای گذشته چندین نوبت نرخ بهره را کاهش داده، این دادهها دست بانک مرکزی کانادا را برای ادامه سیاست حمایتی، در صورت تشدید ریسکهای رکودی ناشی از جنگهای تجاری، بازتر میکند. با این حال، در کوتاهمدت این گزارش به تضعیف نسبی دلار کانادا انجامید. البته در افق کلان، انتخابات پیشروی کانادا و پیامدهای جنگ تجاری، اثرگذاری بسیار مهمتری نسبت به دادههای تورمی خواهند داشت.
در چین، دادههای اقتصادی امروز در ظاهر بسیار قدرتمند منتشر شدند. تولید ناخالص داخلی در سهماهه نخست ۲۰۲۵ نسبت به مدت مشابه سال قبل ۵.۴ درصد رشد کرده که هم بالاتر از انتظارات بازار و هم فراتر از هدف رسمی حزب کمونیست چین (حدود ۵ درصد) است. تولیدات صنعتی ۶.۵ درصد افزایش یافته و بخش خدمات نیز رشد ۵.۳ درصدی را ثبت کرده است.
اما باید با دقت بیشتری به این ارقام نگاه کرد. بخش مهمی از این رشد، حاصل افزایش پیشدستانه تقاضا پیش از اعمال تعرفههای سنگین ترامپ بوده؛ واردکنندگان آمریکایی و جهانی تلاش کردهاند پیش از افزایش هزینهها، انبارهای خود را از کالاهای چینی پر کنند. بنابراین این دادهها الزاماً تصویر دقیقی از آینده اقتصاد چین ارائه نمیدهند و به احتمال زیاد در سهماهه دوم ۲۰۲۵، اثرات واقعی و منفی جنگ تجاری در آمارها نمایان خواهد شد.
در حوزه مذاکرات ایران و آمریکا، فضای عدمقطعیت همچنان بالاست. اظهارات جدید ویتکاف، فرستاده ویژه ترامپ، مبنی بر لزوم گنجاندن برنامه موشکی ایران در مذاکرات، یک چرخش معنادار و غیرمنتظره تلقی میشود؛ موضوعی که پیشتر بهطور رسمی مطرح نشده بود. این موضعگیری، پیچیدگی مذاکرات را افزایش داده است.
در عین حال، طبق اعلام رسمی، دور دوم مذاکرات بهاحتمال زیاد در عمان برگزار خواهد شد و اینبار مذاکرات کاملاً مستقیم خواهد بود؛ تغییری که میتواند نشانهای از بیصبری آمریکا و تلاش برای تسریع فرآیند باشد. گفته میشود احتمال حضور ونس، معاون ترامپ، در دور بعدی وجود دارد؛ فردی با مواضع تندتر که میتواند فضای مذاکرات را چالشیتر کند.
از سوی دیگر، ایران با انتقال ذخایر اورانیوم غنیشده به کشور ثالث، حتی روسیه، مخالفت کرده که خود یک گره مهم در مسیر توافق محسوب میشود. در مجموع، چالشها در مذاکرات کم نیست و این احتمال وجود دارد که خوشبینی اولیه بازار – بهویژه در داخل ایران – به توافق سریع، محقق نشود و به جای آن با سناریویی میانه و فرسایشی روبهرو باشیم.
در نهایت، پرسش کلیدی این است که آیا ترامپ در شرایطی که همزمان با چین درگیر جنگ تجاری است، در اوکراین هنوز به صلح نرسیده و شاهد فاصلهگیری تدریجی اروپا از آمریکا هستیم، حاضر خواهد شد فشار بر ایران را تا سطح تقابل نظامی افزایش دهد، یا اینکه ناچار خواهد بود به دیپلماسی زمان بیشتری بدهد. پاسخ این سؤال، نقشی تعیینکننده در جهتگیری ریسکهای ژئوپولیتیک و بازارهای مالی در ماههای آینده خواهد داشت.
post comments
Together We Rise: A Campaign for Everyone
